If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Եթե գտնվում ես վեբ զտիչի հետևում, խնդրում ենք համոզվել, որ *.kastatic.org և *.kasandbox.org տիրույթները հանված են արգելափակումից։

Հիմնական նյութ

Մոլեկուլներ և միացություններ

Տարբերում են իոնային և կովալենտային միացություններ։ Մոլեկուլները կովալենտային միացության ամենապարզ միավորներն են և կարող են ներկայացվել տարբեր ձևերով։
Ատոմը տարրի փոքրագույն մասնիկն է, որը պահպանում է նրա հիմնական քիմիական հատկությունները: Քիմիան գլխավորապես ուսումնասիրում է այն ամենը, ինչ տեղի է ունենում, երբ ատոմները միացություններ առաջացնելու համար կապվում են այլ ատոմների հետ: Միացությունը քիմիական կապով միմյանց հետ կապված որոշակի ատոմների խումբ է: Ատոմի կառուցվածքը պահպանվում է դրական լիցքավորված միջուկի և նրա շուրջը բացասական լիցքավորված էլեկտրոնների միջև առկա էլեկտրոստատիկ ձգողության ուժերով: Այդ նույն տեսակի ուժերով է պայմանավորված քիմիական կապի կայունությունը: Հետագա նյութն ավելի լավ պատկերացնելու համար դիտարկենք քիմիական կապի երկու հիմնական տեսակները՝ կովալենտային և իոնային կապերը: Կովալենտային կապն առաջանում է երկու ատոմների միջև ընդհանրացված էլեկտրոնային զույգի շնորհիվ, իսկ իոնային կապ առաջացնելիս ատոմների միջև տեղի է ունենում էլեկտրոն(ներ)ի լրիվ անցում, որի հետևանքով գոյանում են իոններ: Քիմիական կապի այս երկու տեսակներն ուսումնասիրենք ավելի մանրամասն:

Կովալենտային կապեր և մոլեկուլներ

Կովալենտային կապն առաջանում է երկու ատոմների միջև ընդհանրացված էլեկտրոնային զույգի միջոցով: Կովալենտային կապի կայունությունը պայմանավորված է կապի առաջացմանը մասնակցող երկու ատոմների դրականապես լիցքավորված միջուկների և ընդհանրացված՝ բացասական լիցք ունեցող էլեկտրոնային զույգի միջև առկա էլեկտրաստատիկ ձգողության ուժերով:
Ջրածնի չեզոք ատոմը ներկայացված է ձախ կողմում, իսկ մոլեկուլը՝ H2՝ աջ կողմում:
Նկարի ձախ մասում պատկերված է ջրածնի չեզոք ատոմը, որն ունի մեկ էլեկտրոն: Ջրածնի երկու ատոմներ կապվում են միակ կովալենտային կապով, որի առաջացման համար դրանցից յուրաքանչյուրը տրամադրում է մեկական կենտ էլեկտրոն: Աջ նկարում այս երևույթը պատկերված է ջրածնի ատոմի շուրջը մոխրագույն գունավորված ամպերի վրածածկի միջոցով: Կովալենտային կապ առաջացնելիս ջրածնի ատոմների միջև գոյանում է ընդհանրացված էլեկտրոնային զույգ, որի հետևանքով մենք այլևս չենք ունենում ջրածնի երկու առանձին ատոմներ. առաջանում է ջրածնի մեկ մոլեկուլ՝ H2: Նկարի աղբյուրը՝ Wikipedia, CC BY-SA 3,0
Երբ ատոմները միմյանց հետ կապվում են կովալենտային կապերով, առաջանում է ատոմների խումբ, որը կոչվում է մոլեկուլ: Հետևաբար կարող ենք ասել, որ մոլեկուլը կովալենտային միացության պարզագույն միավորն է: Այժմ մենք կտեսնենք, որ մոլեկուլները պատկերելու և ներկայացնելու համար գոյություն ունեն տարբեր եղանակներ:

Մոլեկուլների ներկայացում. քիմիական բանաձևեր

Քիմիական բանաձևերը, որոնք երբեմն կոչվում են նաև մոլեկուլային բանաձևեր, մոլեկուլը ներկայացնելու ամենապարզ ձևերն են: Քիմիական բանաձևեր կազմելիս մենք կիրառում ենք պարբերական համակարգի տարրերի քիմիական նշանները, որպեսզի նշենք, թե որ տարրերն են առկա մոլեկուլում: Ինդեքսը՝ դասիչը, ցույց է տալիս տվյալ տարրի ատոմների քանակը մոլեկուլում: Օրինակ՝ NH3-ի՝ ամոնիակի մեկ մոլեկուլը պարունակում է ազոտի մեկ և ջրածնի երեք ատոմ, իսկ N2H4-ի՝ հիդրազինի մեկ մոլեկուլը պարունակում է ազոտի երկու և ջրածնի չորս ատոմ:
Յուրացված գիտելիքի ստուգում։ Քացախի բաղադրության մեջ մտնող հիմնական թթվի՝ քացախաթթվի քիմիական բանաձևը C2H4O2-ն է: Քանի՞ թթվածնի ատոմ կա քացախաթթվի երեք մոլեկուլում:
Քիմիա սովորելիս կնկատես, որ քիմիկոսները մոլեկուլային բանաձևերը երբեմն գրում են տարբեր ձևերով: Օրինակ՝ ինչպես քիչ առաջ տեսանք, քացախաթթվի քիմիական բանաձևը C2H4O2-ն է, սակայն այն հաճախ գրվում է CH3COOH: Երկրորդ բանաձևի միջոցով ցույց է տրվում մոլեկուլի կառուցվածքը՝ ըստ գրված ատոմների հերթականության: Սա հաճախ կոչվում է կառուցվածքային սեղմ բանաձև: Այսպիսով՝ մենք կարող ենք մտածել, որ CH3COOH-ը միջանկյալ դիրք է զբաղեցնում քիմիական և կառուցվածքային բանաձևերի միջև, որն ավելի խորությամբ կուսումնասիրենք հաջորդ թեման քննարկելիս:

Մոլեկուլների ներկայացում․ կառուցվածքային բանաձևեր

Քիմիական բանաձևերը մեզ միայն ցույց են տալիս յուրաքանչյուր տարրի ատոմների քանակը մոլեկուլում, իսկ կառուցվածքային բանաձևերը նաև ցույց են տալիս, թե ինչպես են այդ ատոմները կապված միմյանց հետ տարածության մեջ: Կառուցվածքային բանաձևերում մենք պատկերում ենք ատոմների միջև առկա կովալենտային կապերը: Նախորդ բաժնում մենք ուսումնասիրել ենք ամոնիակի մոլեկուլի քիմիական բանաձևը՝ NH3: Այժմ եկեք ուսումնասիրենք դրա կառուցվածքային բանաձևը:
Ամոնիակի կառուցվածքային երկու բանաձևերը
Ամոնիակի՝ NH3-ի երկու կառուցվածքային բանաձևերը: Ձախ կողմում բերված բանաձևը ներկայացնում է մոլեկուլի կառուցվածքի միայն երկչափ մոտավոր տեսքը, մինչդեռ աջ կողմում բերված բանաձևը ցույց է տալիս ատոմների տարածական դասավորությունը: Կետագծերը թղթի հարթությունում են, իսկ հոծ սեպաձև գիծն ուղղված է թղթի հարթությունից դեպի դուրս: Ազոտի ատոմի վրա երկու կետիկների տեսքով պատկերված է նրա ազատ էլեկտրոնային զույգը: Նկարի աղբյուրը՝ ձախ՝ Physique Applique, CC BY-NC-SA 4,0; աջ՝ Wikipedia, CC BY-SA 3,0
Վերևի նկարում բերված երկու կառուցվածքային բանաձևերից կարող ենք տեսնել, որ ազոտի կենտրոնական ատոմը յուրաքանչյուր ջրածնի ատոմի հետ կապված է մեկ կովալենտային կապով: Պետք է նկատի ունենալ, որ ինչպես տիեզերքում գոյություն ունեցող յուրաքանչյուր բան, ատոմներն ու մոլեկուլները նույնպես գոյություն ունեն եռաչափ տարածության մեջ. նրանք ունեն երկարություն, լայնություն և խորություն: Նկարի ձախ մասում մենք միայն տեսնում ենք ամոնիակի մոլեկուլի մոտավոր երկչափ պատկերը: Սակայն նկարի աջ մասում՝ ավելի մանրակրկիտ ներկայացված կառուցվածքային բանաձևում, մենք տեսնում ենք կետագիծ, ինչը ցույց է տալիս, որ ամենաաջ ջրածնի ատոմը էկրանի հարթության հետևի մասում է, իսկ մգացված սեպը ցույց է տալիս, որ կենտրոնական ջրածնի ատոմը էկրանի հարթության առջևի մասում է: Ազոտի վրա եղած երկու կետերը ցույց են տալիս ազատ էլեկտրոնային զույգը, որը չի մասնակցում որևէ կովալենտային կապի առաջացման մեջ: Նման էլեկտրոնների նշանակությունը կքննարկենք այս բաժնի վերջում: Այս եռաչափ կառուցվածքն ավելի ճշգրիտ ներկայացնելու համար մենք կարող ենք հիմնվել ինչպես տարածական մոդելների, այնպես էլ գնդաձողային մոդելների վրա: Եկեք մոդելների այս երկու տեսակը քննարկենք NH3-ի համար:
Ամոնիակի տարածական և գնդաձողային մոդելները
Ձախ կողմում ամոնիակի՝ NH3-ի տարածական մոդելն է, աջ կողմում՝ գնդաձողային մոդելը։ Նկարի աղբյուրը՝ ձախ՝ Wikipedia; աջ՝ Wikipedia, public domain
Նկարի ձախ հատվածում պատկերված է ամոնիակի տարածական մոդելը: Ազոտի ատոմը ներկայացված է կապույտ մեծ գնդի, իսկ ջրածնի երեք ատոմները՝ սպիտակ փոքր գնդերի միջոցով, որոնք մոլեկուլին տալիս են եռոտանու տեսք: Ընդհանուր մոլեկուլն ընդունում է բուրգի ձև, որի գագաթում ազոտի ատոմն է, իսկ հիմքի եռանկյունը կազմում են ջրածնի երեք ատոմները: Այսպիսի դասավորությունը կոչվում է եռանկյուն բուրգ, որին կծանոթանաս մոլեկուլների ձևերը և մոլեկուլային երկրաչափությունն ուսումնասիրելիս: Տարածական մոդելների առավելությունն այն է, որ մեզ հնարավորություն է տալիս համեմատելու տարբեր ատոմների հարաբերական չափերը, օրինակ՝ ազոտի ատոմի շառավիղը ջրածնի ատոմի շառավղից մեծ է:
Նկարի աջ մասում պատկերված է ամոնիակի մոլեկուլի գնդաձողային մոդելը: Դժվար չէ գուշակել, որ գնդերի միջոցով ներկայացված են ատոմները, իսկ ատոմները միմյանց միացնվող ձողերի միջոցով՝ դրանց միջև առկա կովալենտային կապերը: Այս մոդելի առավելությունն այն է, որ մենք կարողանում ենք տեսնել կովալենտային կապերը, որոնք մեզ նաև թույլ են տալիս ավելի հեշտությամբ տեսնել մոլեկուլի երկրաչափական տեսքը:

Իոններն ու դրանց առաջացումը

Այժմ, երբ մենք պատկերացում ունենք կովալենտային կապի մասին, կարող ենք սկսել քիմիական կապի մյուս հիմնական տեսակի՝ իոնային կապի քննարկումը: Ի տարբերություն կովալենտային կապի, որում էլեկտրոններն ընդհանրացվում են ատոմների միջև, իոնային կապն առաջանում է հակառակ լիցքով երկու իոնների միջև առկա ձգողության ուժերի շնորհիվ: Ասվածն ավելի լավ պատկերացնելու համար առաջին հերթին պետք է ուսումնասիրենք իոնների առաջացումն ու կառուցվածքը:
Հիշենք, որ չեզոք ատոմն ունի հավասար քանակով պրոտոններ և էլեկտրոններ: Դրա արդյունքում պրոտոնների ամբողջ դրական լիցքը չեզոքացնում է էլեկտրոնների բացասական լիցքը: Արդյունքում ատոմն ունենում է ընդհանուր զրո լիցք:
Այնուամենայնիվ, եթե ատոմը ստանում կամ կորցնում է էլեկտրոն (կամ էլեկտրոններ), էլեկտրոնների և պրոտոնների քանակն այլևս հավասար չի լինում, և առաջանում է իոն: Եկեք տեսնենք, թե ինչ է տեղի ունենում, երբ չեզոք ատոմը կորցնում է էլեկտրոն (կամ էլեկտրոններ):
Նատրիումի օքսիդացումը
Նատրիումի չեզոք ատոմը՝ Na, կորցնում է էլեկտրոն՝ առաջացնելով կատիոն՝ Na+: Նկարի ազբյուրը՝ Ընդհանուր, օրգանական և կենսաբանական քիմիա․ ներածություն , CC BY-NC-SA 3,0
Վերևի նկարում տեսնում ենք, որ նատրիումի չեզոք ատոմը կորցրել է էլեկտրոն: Արդյունքում առաջանում է նատրիումի իոն՝ Na+, որը պարունակում է 11 պրոտոն և միայն 10 էլեկտրոն: Այսպիսով՝ նատրիումը ձեռք է բերում 1+ լիցք և վերածվում դրականապես լիցքավորված իոնի՝ կատիոնի:
Իսկ այժմ կուսումնասիրենք բացասական իոնի՝ անիոնի առաջացումը:
Քլորի վերականգնումը քլորիդի
Cl-ի չեզոք ատոմը ստանում է էլեկտրոն՝ առաջացնելով Cl անիոն: Նկարի աղբյուրը՝ Ընդհանուր, օրգանական և կենսաբանական քիմիա․ ներածություն , CC BY-NC-SA 3,0
Այս նկարում տեսնում ենք հակառակ գործընթացը: Այստեղ քլորի չեզոք ատոմը՝ Cl, ստանում է մեկ էլեկտրոն: Արդյունքում առաջացած քլորիդ իոնը՝ Cl, պարունակում է 17 պրոտոն և 18 էլեկտրոն: Քանի որ էլեկտրոններն ունեն 1- լիցք, քլորիդ իոնի ընդհանուր լիցքը առկա մեկ ավել էլեկտրոնի հաշվին դառնում է 1-: Այսինքն՝ քլորը վերածվել է բացասականապես լիցքավորված իոնի՝ անիոնի:
Նշում։ Երբ չեզոք ատոմները ստանում են էլեկտրոն կամ էլեկտրոններ՝ առաջացնելով անիոններ, անվանելիս ստանում են -իդ վերջածանցը: Օրինակ՝ Cl-ը քլորիդն է, Br-ը՝ բրոմիդը, O2-ը՝ օքսիդը, N3-ը՝ նիտրիդը և այլն։

Իոնային կապեր

Վերջին հատվածում առանձին ուսումնասիրեցինք, թե ինչպես է նատրիումը կորցնում էլեկտրոն՝ առաջացնելով Na+ կատիոն, և թե ինչպես է քլորը վերցնում էլեկտրոն՝ առաջացնելով Cl անիոն: Այնուամենայնիվ, այս գործընթացն իրականում կարող է տեղի ունենալ մեկ քայլով, երբ նատրիումն իր էլեկտրոնը տրամադրի քլորին: Սա կարող ենք բացատրել հետևյալ նկարի միջոցով.
Նատրիումի օքսիդացումը և քլորի վերականգնումը
Նատրիումը տրամադրում է իր էլեկտրոնը քլորին, որի արդյունքում առաջանում են Na+ և Cl: Նկարի աղբյուրը՝ Անսահման ուսուցում, CC BY-SA 4,0
Այստեղ կարող ենք տեսնել՝ ինչպես է էլեկտրոնն անցում կատարում նատրիումից քլորին, որպեսզի առաջանան Na+ և Cl իոնները: Այս իոնների առաջացումից հետո նրանց միջև գործում է ուժեղ էլեկտրաստատիկ ձգողություն, որը հանգեցնում է իոնային կապի առաջացմանը: Կարող ենք տեսնել, որ իոնային և կովալենտային կապերի միջև ակնհայտ տարբերությունն այն է, որ իոնային կապի առաջացման դեպքում դիտվում է էլեկտրոնի ամբողջական անցում, մինչդեռ կովալենտային կապի դեպքում էլեկտրոններն ընդհանրացվում են:
Նշում։ Ինչքան շատ իմանաս կապերի մասին, կտեսնես, որ իրականում կովալենտային և իոնային կապերն այնքան էլ տարբեր չեն, ինչպես սպիտակն ու սևը, նրանք իրականում ավելի նման են ընդհանուր սպեկտրի երկու ծայրերին: Կարող ենք ասել, որ լրիվ իոնային կապում էլեկտրոններն ընդհանուր առմամբ անհավասար են ընդհանրացված, մինչդեռ լրիվ կովալենտային կապում կան հավասարապես ընդհանրացված էլեկտրոններ: Այնուամենայնիվ, իրականում քիմիական կապերի մեծ մասը այս երկու դեպքերի միջև է։

Իոնային կապի պատկերումը

Այժմ դիտարկենք տարբեր եղանակներ, որոնցով կարող ենք գծել կամ պատկերել իոնային կապերը: Մենք կշարունակենք քննարկել ամենատարածված իոնային միացությունը՝ նատրիումի քլորիդը, որը լավ հայտնի է որպես կերակրի աղ: Նատրիումի քլորիդում միակի իոնային կապը կարող է ներկայացվել հետևյալ կերպ.
Իոնային կապը նատրիումի քլորիդում
Կառուցվածքային պատկերը ցույց է տալիս իոնային կապը նատրիումի կատիոնի՝ Na+, և քլորիդ անիոնի՝ Cl, միջև: Ուշադրություն դարձրու, որ չկա երկու իոնները միացնող որևէ գիծ, քանի որ այն ցույց կտար ընդհանրացված էլեկտրոնները, որոնք բնութագրական են միայն կովալենտային կապի առաջացմանը: Այստեղ էլեկտրոնները լրիվ անցում են կատարում, և կապը լրիվ իոնային է: Նկարի աղբյուրը՝ Wikispaces, CC BY-SA 3,0
Դրականապես լիցքավորված նատրիումի կատիոնը և բացասականապես լիցքավորված քլորիդ անիոնը իրար մոտ են էլեկտրաստատիկ ձգողության ուժերի շնորհիվ: Երկու իոնների միջև մենք չենք պատկերում գիծ, ինչպես անում էինք կովալենտային կապի դեպքում, քանի որ ոչ մի էլեկտրոն ընդհանրացված չէ: Պարզապես ընդունում ենք, որ հակառակ լիցք ունեցող իոնների միջև գործում են ձգողության ուժեր:
Վերևում բերված տրամագիրը, այնուամենայնիվ, պարզապես մոդել է: Բնության մեջ նատրիումի քլորիդը գոյություն չունի որպես մեկ նատրիումի կատիոն՝ միացած մեկ քլորիդ անիոնի: Արդեն նշել ենք, որ նատրիումի քլորիդը կերակրի աղն է, և եթե մենք հնարավորություն ունենայինք օգտագործելու գերհզոր մանրադիտակ՝ կերակրի աղն ատոմային մակարդակով ուսումնասիրելու համար, կտեսնեինք ստորև բերված կառուցվածքին նման մի պատկեր.
Նատրիումի քլորիդի իոնային բյուրեղացանցի տրամագիրը
Նատրիումի քլորիդի բյուրեղն ատոմային մակարդակով ուսումնասիրելիս կտեսնեինք, որ նատրիումի իոններն ու քլորիդ իոնները տարածության մեջ հավասարապես են տեղակայված միմյանց կողքի: Կարգավորված, կայուն կառուցվածքը պայմանավորված է Na+-ի և Cl -ի միջև ամուր իոնային կապով: Նկարի աղբյուրը՝ Ընդհանուր, օրգանական և կենսաբանական քիմիա․ ներածություն , CC BY-NC-SA 3,0
Այս տրամագրից երևում է, որ Na+ և Cl իոնները տարածության մեջ իրար մոտ են դասավորված էլեկտրաստատիկ ձգողության ուժերի շնորհիվ: Իոնները իրենց տեղերում մնում են ուժեղ իոնային կապի շնորհիվ: Վերևում ներկայացված կառուցվածքը հայտնի է որպես բյուրեղացանց, և նատրիումի քլորիդը մի շարք իոնային միացությունների պես բյուրեղային պինդ նյութ է: Այս մասին ավելին կիմանաս հետագա դասերի ընթացքում, երբ ուսումնասիրես տարբեր տեսակի պինդ միացություններ:

Կովալենտային և իոնային միացություններ․ մոլեկուլներ և բանաձևային միավորներ

Այժմ, երբ արդեն քննարկել ենք կովալենտային և իոնային կապերի հիմունքները, պետք է ընդգծենք որոշ կարևոր տարբերություններ: Արդեն գիտենք, որ միայն կովալենտային կապով կապված ատոմների խումբը կոչվում է մոլեկուլ: «Մոլեկուլ» բառը պետք է կիրառվի միայն կովալենտային միացությունները քննարկելիս: Իոնային միացությունների, օրինակ՝ նատրիումի քլորիդի համար չի կիրառվում «մեկ մոլեկուլ նատրիումի քլորիդ» հասկացությունը, քանի որ նատրիումի քլորիդը կազմված է բազմաթիվ նատրիումի և քլորիդ իոններից, որոնք մեծ բյուրեղացանցում դասավորված են իրար կողքի այնպես, ինչպես որ ներկայացված էր նախորդ տրամագրում: Մեկ նատրիումի քլորիդի համար կիրառում ենք ոչ թե «մոլեկուլ», այլ «բանաձևային միավոր» հասկացությունը: Պետք է հիշել, որ ի տարբերություն մեկ մոլեկուլի՝ բնության մեջ բանաձևային մեկ միավորն առանձին գոյություն չունի: Մենք հիմնվում ենք բանաձևային միավորների վրա հարմարության և դյուրին ներկայացման համար:
Յուրացված գիտելիքի ստուգում։ Ո՞ր տեսակի միացություններն են կազմված մոլեկուլներից՝ իոնայի՞ն, թե՞ կովալենտային:

Ամփոփում

Բոլոր տեսակի քիմիական կապերն առաջանում են էլեկտրաստատիկ ձգողության ուժերի շնորհիվ: Երբ ատոմները կապվում են քիմիական կապով, առաջանում են միացություններ՝ յուրահատուկ կառուցվածքներ, որոնք կազմված են երկու կամ ավելի ատոմներից: Միացության հիմնական բաղադրությունը կարող է նշվել քիմիական բանաձևի միջոցով: Քիմիական բանաձևը կազմելիս օգտագործվում են պարբերական համակարգում բերված տարրերի քիմիական նշանները՝ ցույց տալու համար, թե որ տարրերն են առկա տվյալ միացությունում: Ինդեքսում՝ դասիչում, գրված թիվը ցույց է տվյալ միացության մեջ առկա յուրաքանչյուր տարրի ատոմների քանակը:
Միացությունները կարող են լինել կովալենտային կամ իոնային: Կովալենտային միացություններում ատոմների միջև առաջանում են կովալենտային կապեր, որոնք բաղկացած են երկու հարակից ատոմների միջուկների միջև ընդհանրացված էլեկտրոնային զույգերից: Կովալենտային միացության օրինակ է ամոնիակը՝ NH3 քիմիական բանաձևով, ինչը մեզ ցույց է տալիս, որ ամոնիակի մեկ մոլեկուլը բաղկացած է ազոտի մեկ և ջրածնի երեք ատոմներից: Կովալենտային միացության կառուցվածքը կարելի է պատկերել ինչպես տարածական, այնպես էլ գնդաձողային մոդելների միջոցով:
Իոնային միացություններում էլեկտրոններն ամբողջական անցում են կատարում մեկ ատոմից մյուսն այնպես, որ առաջանան կատիոն և անիոն: Հարակից կատիոնի և անիոնի միջև գործող ուժեղ էլեկտրաստատիկ ձգողության ուժը հայտնի է որպես իոնային կապ: Իոնային միացության ամենատարածված օրինակը նատրիումի քլորիդն է, որը հայտնի է որպես կերակրի աղ: Ի տարբերություն կովալենտային միացության՝ իոնային միացության համար կիրառելի չէ «մոլեկուլ» հասկացությունը: Պատճառն այն է, որ բնության մեջ NaCl-ը գոյություն ունի ոչ թե առանձին միավորների տեսքով, այլ բյուրեղացանցային կառուցվածքներով, որոնք բաղկացած են բազմաթիվ Na+ և Cl իոններից: NaCl քիմիական բանաձևի միջոցով ներկայացվում է այս միացության մեկ բանաձևային միավորը:

Ուզո՞ւմ ես միանալ խոսակցությանը։

Առայժմ հրապարակումներ չկան։
Անգլերեն հասկանո՞ւմ ես: Սեղմիր այստեղ և ավելի շատ քննարկումներ կգտնես «Քան» ակադեմիայի անգլերեն կայքում: