If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Եթե գտնվում ես վեբ զտիչի հետևում, խնդրում ենք համոզվել, որ *.kastatic.org և *.kasandbox.org տիրույթները հանված են արգելափակումից։

Հիմնական նյութ

Ի՞նչ են շարժման հավասարումները

Այստեղ ներկայացված են հիմնական հավասարումները, որոնք կարող ես օգտագործել՝ հաստատուն արագացման պարագայում շարժումը վերլուծելու համար։

Ինչ են շարժման հավասարումները

Շարժման հավասարումներ ասելով՝ հասկանում ենք այն հավասարումները, որոնք ցույց են տալիս շարժման՝ ստորև ներկայացված 5 փոփոխականների միջև կապը։
Δxտեղափոխություն
tժամանակամիջոց 
v0  սկզբնական արագություն 
v   վերջնական արագություն 
a   հաստատուն արագացում 
Հաստատուն արագացմամբ շարժման դեպքում այս հինգ՝ Δx,t,v0,v,a փոփոխականներից որևէ երեքն իմանալով՝ կարող ենք գտնել մյուս՝ անհայտ փոփոխականները՝ օգտվելով շարժման հավասարումներից (տես ստորև)։
Շարժման հավասարումները հիմնականում գրվում են հետևյալ կերպ.
1.v=v0+at
2.Δx=(v+v02)t
3.Δx=v0t+12at2
4.v2=v02+2aΔx
Շարժման հավասարումները ճիշտ են միայն այն դեպքում, երբ դիտարկվող ժամանակամիջոցում արագացումը հաստատուն է։ Ուստի պետք է ուշադիր լինել և այդ հավասարումները չօգտագործել փոփոխական արագացման դեպքում։ Բացի դրանից՝ շարժման հավասարումներում ենթադրվում է, որ բոլոր մեծություններն ունեն միևնույն ուղղությունը, օրինակ՝ ուղղված են հորիզոնական x, ուղղաձիգ y կամ որևէ այլ ուղղությամբ։

Ինչ է ազատ շարժվող մարմինը (օրինակ՝ հորիզոնի նկատմամբ անկյան տակ նետված մարմինը)

Այն փաստը, որ շարժման հավասարումները տեղի ունեն միայն հաստատուն արագացումների դեպքում, միգուցե ստիպում է մտածել, որ շարժման հավասարումների կիրառելիության դեպքերը խիստ սահմանափակ են։ Այնինչ շարժման ամենատարածված ձևերից մեկը՝ ազատ անկումը, տեղի է ունենում հաստատուն արագացմամբ։
Ազատ անկում կատարող մարմինները (անվանում ենք նաև հորիզոնի նկատմամբ անկյան տակ նետված մարմիններ), անկախ իրենց զանգվածից, Երկրի վրա ունեն ուղղաձիգ դեպի վար ուղղված հաստատուն՝ g=9,81մվ2 ազատ անկման արագացում։
g=9,81մվ2(ազատ անկման արագացումը)
Ազատ անկում կատարող մարմին կոչում ենք այն մարմիններին, որոնք արագացում ձեռք են բերում միայն ծանրության ուժի ազդեցությամբ։ Սովորաբար համարում ենք, որ օդի դիմադրությունն այնքան փոքր է, որ կարելի է անտեսել։ Դա նշանակում է, որ ցանկացած մարմին, որը պարզապես բաց են թողել, նետել են կամ օդում շարժվում է միայն ծանրության ուժի ազդեցությամբ, համարվում է ազատ շարժվող մարմին (ազատ անկում կատարող) և ունի դեպի վար ուղղված հաստատուն՝ g=9,81մվ2 արագացում։
Սա միաժամանակ և՛ տարօրինակ է, և՛ լավ։ Տարօրինակ է, քանի որ ստացվում է, որ հսկայական գլաքարը և փոքր մանրաքարը կունենան ուղղաձիգ դեպի վար ուղղված միևնույն արագացումը, և եթե բաց թողնվեն միևնույն բարձրությունից, ապա գետնին կհասնեն միևնույն պահին։
Լավ է, քանի շարժման հավասարումները լուծելիս անհրաժեշտ չէ իմանալ մարմնի զանգվածը․ քանի դեռ օդի դիմադրությունը կարելի է անտեսել, ազատ անկում կատարող բոլոր մարմինները, անկախ զանգվածից, կունենան միևնույն՝ g=9,81մվ2 արագացումը։
Նկատենք, որ g=9,81մվ2-ն ընդամենը ազատ անկման արագացման մեծությունն է։ Եթե դեպի վեր ուղղությունը վերցնենք որպես դրական ուղղություն, ապա շարժման հավասարումների մեջ ազատ անկման արագացումը պետք է տեղադրենք բացասական նշանով՝ ay=9,81մվ2։
Նախազգուշացում։ Շարժման հավասարումները օգտագործելիս ամենատարածված սխալներից մեկը բացասական նշանը մոռանալն է։

Ինչպես ընտրել և օգտագործել շարժման հավասարումները

Ընտրում ենք շարժման այն հավասարումը, որում ներառված են արդեն իսկ հայտնի բոլոր մեծությունները և որոնվող անհայտը։ Այսպես կարող ենք գտնել որոնվող անհայտը, որը լինելու է ընտրված հավասարման միակ անհայտը։
Օրինակ՝ պատկերացնենք, որ գետնին դրված գրքին ոտքով հարվածել են՝ այն նետելով դեպի առաջ v0=5 մ/վ սկզբնական արագությամբ։ t=3 վ-ում գիրքը սահել է Δx=8 մ։ Գրքի անհայտ a արագացումը գտնելու համար կարող ենք օգտվել Δx=v0t+12at2 հավասարումից, քանի որ գիտենք հավասարման մեջ եղած բոլոր՝ Δx,v0,t մեծությունների արժեքները։ Այստեղ համարում ենք, որ a-ն հաստատուն է։
Խորհուրդ խնդիրների լուծման համար։ Նկատենք, որ շարժման բոլոր հավասարումներից պակասում է շարժման հինգ՝ Δx,t,v0,v,a փոփոխականներից որևէ մեկը։
1.v=v0+at(այս հավասարումից բացակայում է Δx-ը)
2.Δx=(v+v02)t(այս հավասարումից բացակայում է a-ն)
3.Δx=v0t+12at2(այս հավասարումից բացակայում է v-ն)
4.v2=v02+2aΔx(այս հավասարումից բացակայում է t-ն)
Որպեսզի ընտրենք խնդրի լուծման համար անհրաժեշտ շարժման հավասարումը, պետք է նախ հասկանանք, թե որ մեծությունն է, որ ո՛չ հայտնի է, ո՛չ էլ պահանջվում է որոշել։ Օրինակ՝ վերևում տրված խնդրում գրքի v վերջնական արագությունը ո՛չ տրված է, ո՛չ էլ պահանջվում է որոշել։ Հետևաբար պետք է ընտրենք v-ն ընդհանրապես չներառող հավասարումը։ Δx=v0t+12at2 հավասարումից v-ն բացակայում է, հետևաբար a արագացումը գտնելու համար ամենահարմար հավասարումը սա է։

Ինչպես արտածել շարժման առաջին՝ v=v0+at հավասարումը

Շարժման այս հավասարման արտածումը ամենապարզն է, քանի որ այս հավասարումը պարզապես արագացման սահմանման ձևափոխված տարբերակն է։ Նախ գրենք արագացման սահմանումը.
a=ΔvΔt
Այժմ Δv-ի փոխարեն տեղադրենք արագության vv0 փոփոխությունը՝
a=vv0Δt
Ի վերջո ստանում ենք v-ն.
v=v0+aΔt
Եթե Δt-ի փոխարեն ժամանակամիջոցը նշանակենք t-ով, ապա կստանանք շարժման առաջին հավասարումը։
v=v0+at

Ինչպես արտածել շարժման երկրորդ՝ Δx=(v+v02)t հավասարումը

Այս հավասարումը գրաֆիկորեն արտածելու համար կարող ենք դիտարկել հաստատուն արագացմամբ և v0 սկզբնական արագությամբ շարժվող մարմնի արագության գրաֆիկը (հաստատուն թեքությամբ գրաֆիկ)։ Տես ստորև տրված գրաֆիկը։
Արագության գրաֆիկով սահմանափակված պատկերի մակերեսը հավասար է Δx տեղափոխությանը։ Հետևաբար արագության այս գրաֆիկով սահմանափակված պատկերի մակերեսը կլինի մարմնի Δx տեղափոխությունը։
Δx=ընդհանուր մակերես
Այս պատկերը պայմանականորեն կարող ենք տրոհել կապույտ ուղղանկյան և կարմիր եռանկյան, ինչպես երևում է վերևում ներկայացված գրաֆիկում։
Կապույտ ուղղանկյան երկարությունը v0 է, իսկ լայնությունը՝ t, հետևաբար, ուղղանկյան մակերեսը v0t է։
Կարմիր եռանկյան հիմքը t է, իսկ բարձրությունը՝ vv0, հետևաբար, եռանկյան մակերեսը 12t(vv0) է։
Ընդհանուր մակերեսը հավասար է կապույտ ուղղանկյան և կարմիր եռանկյան մակերեսների գումարին։
Δx=v0t+12t(vv0)
12t-ով անդամի փակագծերը բացելով՝ կստանանք.
Δx=v0t+12vt12v0t
Հավասարումը պարզեցնում ենք՝ v0-ով անդամները գումարելով.
Δx=12vt+12v0t
Վերջապես հավասարման աջ մասից ընդհանուր արտադրյալ ենք հանում և ստանում շարժման երկրորդ հավասարումը.
Δx=(v+v02)t
Այս հավասարումը հետաքրքիր է նրանով, որ հավասարման երկու կողմը t-ի բաժանելով՝ ստացվում է՝ Δxt=(v+v02)։ Այստեղից երևում է, որ Δxt միջին արագությունը հավասար է սկզբնական և վերջնական արագությունների միջինին՝ v+v02-ին։ Սակայն սա տեղի ունի միայն հաստատուն արագացման դեպքում, քանի որ հավասարումն արտածել ենք հաստատուն թեքությամբ (արագացումը հաստատուն է) արագության գրաֆիկից։

Ինչպես արտածել շարժման երրորդ՝ Δx=v0t+12at2 հավասարումը

Δx=v0t+12at2 հավասարման արտածման մի քանի եղանակ կա։ Կա մի հետաքրքիր երկրաչափական եղանակ, նաև մեկ այլ՝ ավելի քիչ հետաքրքիր եղանակ, որը կատարվում է մի հավասարումը մյուսի մեջ տեղադրելով։ Արի նախ արտածումն անենք երկրաչափական հետաքրքիր եղանակով։
Դիցուք՝ ունենք մարմին, որն ունի v0 սկզբնական արագություն և հաստատուն արագացմամբ ձեռք է բերում v վերջնական արագություն, ինչպես երևում է ստորև ներկայացված գրաֆիկից։
Քանի որ արագության գրաֆիկով սահմանափակված պատկերի մակերեսը հավասար է Δx տեղափոխությանը, ապա Δx=v0t+12at2 հավասարման աջ կողմում գրված յուրաքանչյուր անդամով ներկայացվում է վերևում պատկերված գրաֆիկով սահմանափակված պատկերի որոշակի մասի մակերեսը։
v0t-ն կապույտ ուղղանկյան մակերեսն է, քանի որ Aուղղանկյուն=hw։
12at2-ն կարմիր եռանկյան մակերեսն է, քանի որ Aեռանկյուն=12bh։
Այսքանը։ Δx=v0t+12at2 հավասարումը պետք է ճիշտ լինի, քանի որ տեղափոխությունը հավասար է բեկյալով սահմանափակված պատկերի ընդհանուր մակերեսին։ Այստեղ համարեցինք, որ արագության գրաֆիկն ուղիղ թեք գիծ է, և հետևաբար կարող ենք օգտագործել եռանկյան մակերեսի բանաձևը։ Հետևաբար, ինչպես շարժման մյուս բոլոր հավասարումները, այս հավասարումը նույնպես ճիշտ է միայն հաստատուն արագացման դեպքում։

Ահա արտածման մեկ այլ եղանակ, որը կատարվում է՝ մի հավասարումը մյուսի մեջ տեղադրելով։ Շարժման երրորդ հավասարումը կարելի է արտածել՝ առաջին՝ v=v0+at հավասարումը երկրորդ՝ Δxt=v+v02 հավասարման մեջ տեղադրելով։
Եթե գրենք շարժման երկրորդ հավասարումը՝
Δxt=v+v02
և v-ի փոխարեն տեղադրենք v=v0+at՝ կստանանք.
Δxt=(v0+at)+v02
Աջ կողմի կոտորակը առանձին գումարելիների վերածելով՝ ստանում ենք.
Δxt=v02+at2+v02
Աջ կողմի՝ v02-ով անդամները գումարելով՝ ստանում ենք.
Δxt=v0+at2
Եվ վերջապես երկու կողմերը բազմապատկելով t-ով՝ կստանանք շարժման երրորդ հավասարումը.
Δx=v0t+12at2
Նորից, օգտագործեցինք շարժման այլ հավասարումներ, որոնք տեղի ունեն միայն հաստատուն արագացման դեպքում, հետևաբար շարժման երրորդ հավասարումը նույնպես ճիշտ է միայն հաստատուն արագացման դեպքում։

Ինչպես արտածել շարժման չորրորդ՝ v2=v02+2aΔx հավասարումը

Շարժման չորրորդ հավասարումն ստանալու համար նախ գրենք երկրորդը.
Δx=(v+v02)t
Ուզում ենք այս հավասարման միջից «ազատվել» t-ից։ Դրա համար շարժման առաջին՝ v=v0+at հավասարումից կարտահայտենք ժամանակը՝ t=vv0a։ t-ի այս արտահայտությունը շարժման երկրորդ հավասարման մեջ տեղադրելով՝ կստանանք.
Δx=(v+v02)(vv0a)
Հավասարման աջ կողմի կոտորակները բազմապատկելով՝ ստանում ենք.
Δx=(v2v022a)
Այստեղից v2-ն որոշելով՝ ստանում ենք շարժման չորրորդ հավասարումը.
v2=v02+2aΔx

Ինչն է շփոթեցնում շարժման հավասարումներում

Մարդիկ հաճախ մոռանում են, որ շարժման հավասարումները ճիշտ են միայն այն դեպքում, երբ արագացումը հաստատուն է դիտարկվող ժամանակամիջոցում։
Երբեմն փոփոխականը ոչ թե ուղղակիորեն, այլ անուղղակիորեն է տրված լինում։ Օրինակ՝ «սկսում է շարժվել հանգստի վիճակից» նշանակում է, որ v0=0։ «Բաց է թողնվել» նշանակում է, որ v0=0, իսկ «կանգ է առնում» նշանակում է, որ v=0։ Բացի այդ՝ ազատ անկում կատարող բոլոր մարմինների արագացումը՝ g=9,81մվ2 է։ Հետևաբար, եթե գործ ունենանք ազատ անկում կատարող մարմնի հետ, ապա նրա արագացումը բացահայտ կերպով նշված չի լինի, և կենթադրվի, որ այն հավասար է ազատ անկման արագացմանը։
Մարդիկ մոռանում են, որ բացի t-ից՝ շարժման մյուս բոլոր՝ Δx,vo,v,a փոփոխականները կարող են ընդունել բացասական արժեքներ։ Բացասական նշանը բաց թողնելը տարածված սխալներից է։ Եթե դեպի վեր ուղությունը վերցվում է որպես դրական ուղղություն, ապա ազատ անկում կատարող մարմնի արագացումը բացասական է՝ ag=9,81մվ2։
Շարժման երրորդ՝ Δx=v0t+12at2 հավասարումը լուծելու համար միգուցե պետք լինի լուծել քառակուսային հավասարում։ Տես ստորև ներկայացված օրինակ 3-ը։
Մարդիկ մոռանում են, որ չնայած կարելի է ընտրել ցանկացած ժամանակամիջոց, որի ընթացքում արագացումը հաստատուն է, այնուամենայնիվ, շարժման հավասարման մեջ տեղադրվող բոլոր մեծությունները պետք է համաձայնեցված լինեն ընտրված ժամանակամիջոցի հետ։ Այլ կերպ ասած՝ մարմնի v0 սկզբնական արագությունը պետք է լինի արագությունը t ժամանակամիջոցի սկզբնական պահին։ Հանգունորեն v-ն պետք է լինի արագությունը վերջնական դիրքում և դիտարկվող t ժամանակամիջոցի ավարտին։

Ինչ տեսք ունեն շարժման հավասարումները ներառող լուծված օրինակները

Օրինակ 1․ Շարժման առաջին հավասարումը՝ v=v0+at

Ջրով լցված փուչիկը բաց են թողնում շատ բարձր շենքի տանիքից։
Որքա՞ն է փուչիկի արագությունը t=2,35 վ անց։
Համարենք, որ դեպի վեր ուղղությունը դրական ուղղությունն է։ Հայտնի են հետևյալ մեծությունները.
v0=0 (քանի որ փուչիկը բաց են թողել, ապա այն շարժումն սկսել է հանգստի վիճակից)
t=2,35 վ (փորձում ենք գտնել արագությունն այս ժամանակամիջոցի ավարտին)
ag=9,81մվ2(Ենթադրվում է նրանից, որ փուչիկը կատարում է ազատ անկում)
Քանի որ այս դեպքում շարժումն ուղղված է ուղղաձիգ, ապա դիրքը կնշանակենք ոչ թե x-ով, այլ y-ով։ Իրականում էական չէ, թե ինչ նշանակում ենք օգտագործում։ Կարևորը, որ այդ նշանակումը պահպանենք։ Սակայն ուղղաձիգ ուղղված շարժումը նկարագրելու համար ընդունված է օգտագործել y նշանակումը։
Քանի որΔy-ն անհայտ է, և չի պահանջվում որոշել Δy-ը, ապա կօգտագործենք շարժման առաջին հավասարումը՝ v=v0+at-ը, որում Δy տեղափոխությունը ներառված չէ։
v=v0+at(oգտագործիր շարժման առաջին հավասարումը, քանի որ Δy-ը դրանում ներառված չէ)
v=0 մ/վ+(9,81մվ2)(2,35 վ)(tեղադրիր հայտնի արժեքները)
v=23,1 մ/վ(hաշվիր և տոնիր)
Նշում: Վերջնական արագությունը բացասական էր, քանի որ փուչիկը շարժվում էր դեպի վար։

Օրինակ 2․ Շարժման երկրորդ հավասարումը՝ Δx=(v+v02)t

Հովազը վազում է 6,20 մ/վ արագությամբ, ապա տեսնելով պաղպաղակի մեքենայի տեսք ունեցող պատկեր՝ 3,3 վայրկյանում ձեռք է բերում 23,1մ/վ արագություն։
Որքա՞ն ճանապարհ է անցնում հովազը արագությունը 6,20 մ/վ-ից մինչև 23,1 մ/վ մեծացնելիս։
Համարենք, որ շարժման սկզբնական ուղղությունը դրական ուղղությունն է։ Հայտնի են հետևյալ մեծություններրը.
v0=6,20 մ/վ (հովազի սկզբնական արագությունը)
v=23,1 մ/վ (հովազի վերջնական արագությունը)
t=3,30 վ (այն ժամանակամիջոցը, որի ընթացքում հովազը շարժվել է արագացմամբ)
Քանի որ a արագացումը հայտնի չէ, և չի պահանջվում այն որոշել, ապա կօգտվենք հորիզոնական ուղղության համար գրված շարժման երկրորդ՝ Δx=(v+v02)t հավասարումից, որում a-ն ներառված չէ։
Δx=(v+v02)t(oգտագործիր շարժման երկրորդ հավասարումը, քանի որ a-ն դրանում ներառված չէ)
Δx=(23,1 մ/վ+6,20 մ/վ2)(3,30 վ)(տեղադրիր հայտնի արժեքները)
Δx=48,3 մ(հաշվիր և տոնիր)

Օրինակ 3․ Շարժման երրորդ հավասարումը՝ Δx=v0t+12at2

Ուսանողը հոգնում է շարժման հավասարումների վերաբերյալ տնային աշխատանքը կատարելուց և մատիտը 18,3 մ/վ արագությամբ նետում է դեպի վեր։
Որքա՞ն ժամանակ անց մատիտն առաջին անգամ կանցնի նետման կետից 12,2 մ բարձրության վրա գտնվող կետով։
Համարենք, որ դեպի վեր ուղղությունը դրական ուղղությունն է։ Հայտնի են հետևյալ մեծությունները.
v0=18,3 մ/վ (մատիտի՝ դեպի վեր ուղղված սկզբնական արագությունը)
Δy=12,2 մ (ուզում ենք գտնել այն ժամանակամիջոցը, որում մատիտը կատարում է այսքան տեղափոխություն)
a=9,81 մ վ2 (ազատ անկման արագացումը)
Քանի որ v-ի վերջնական արագությունն անհայտ է, և չի պահանջվում այն որոշել, ապա կօգտվենք ուղղաձիգ ուղղության համար գրված շարժման երրորդ՝ Δy=v0yt+12ayt2 հավասարումից, որում v-ն ներառված չէ։
Δy=v0yt+12ayt2(նախ գրիր շարժման երրորդ հավասարումը)
Պարզ դեպքում որոնվող անհայտը գտնելու համար այս հավասարումը կլուծեինք որպես գծային հավասարում, սակայն եթե հավասարման անդամներից ոչ մեկը զրո չէ, ապա այստեղից գծայնորեն չենք կարողանա գտնել ժամանակամիջոցը․ երբ անդամներից ոչ մեկը զրո չէ, իսկ որոնվող անհայտը t-ն է, հավասարումը դառնում է քառակուսային։ Սա կարող ենք տեսնել՝ հայտնի արժեքները հավասարման մեջ տեղադրելով։
12,2 մ=(18,3 մ/վ)t+12(9,81 մ վ2)t2(տեղադրիր հայտնի արժեքները)
Քառակուսային հավասարումն ավելի պարզ տեսքի բերելու համար հավասարման բոլոր անդամները տեղափոխում ենք մի կողմ։ Երկու կողմերից 12,2 մ հանելով՝ ստանում ենք.
0=12(9,81 մ վ2)t2+(18,3 մ/վ)t12,2 մ(ներկայացրու քառակուսային հավասարման տեսքով)
Այժմ կարող ենք քառակուսային հավասարումից գտնել t-ն։ at2+bt+c=0 տեսքի քառակուսային հավասարման արմատները գտնելու համար օգտագործում ենք t=b±b24ac2a բանաձևը։ Մեր հավասարման դեպքում՝ a=12(9,81 մ վ2), b=18,3 մ/վ, իսկ c=12,2 մ։
Այս արժեքները քառակուսային հավասարման մեջ տեղադրելով՝ ստանում ենք.
t=18,3 մ/վ±(18,3 մ/վ)24[12(9,81 մ վ2)(12,2 մ)]2[12(9,81 մ վ2)]
Քանի որ քառակուսային բանաձևում կան դրական և բացասական նշաններ, ապա ստանում ենք t-ի երկու արժեք՝ մեկը +-ի, իսկ մյուսը՝ -ի դեպքում։ Վերևում գրված քառակուսային բանաձևից ստանում ենք հետևյալ երկու արժեքները.
t=0,869 վ և t=2,86 վ
Հավասարումն ունի երկու դրական լուծում, քանի որ մատիտը 12,2 մ բարձրության վրա հայտնվում է երկու անգամ։ Փոքր արժեքը համապատասխանում է այն պահին, երբ մատիտը վեր թռչելով՝ առաջին անգամ հասնում է 12,2 մ բարձրության։ Մեծ արժեքը համապատասխանում է այն պահին, երբ մատիտը վեր թռչելուց, 12,2 մ բարձրությամբ անցնելուց, հետագծի ամենաբարձր կետին հասնելուց հետո շարժվում է դեպի վար և կրկին հասնում 12,2 մ բարձրությամբ կետին։
Այսպիսով՝ «նետումից որքա՞ն ժամանակ անց մատիտն առաջին անգամ կանցնի նետման կետից 12,2 մ բարձրության վրա գտնվող կետով» հարցի պատասխանը ստացված փոքր արժեքն է՝ t=0,869 վ։

Օրինակ 4․ Շարժման չորրորդ հավասարումը՝ v2=v02+2aΔx

Եվրոպացի մոտոցիկլավարը սկսում է շարժվել 23,4 մ/վ արագությամբ և, խցանումը տեսնելով, որոշում է դանդաղեցնել ընթացքը։ Մոտոցիկլավարը 3,20 մ վ2 հաստատուն արագացմամբ անցնում է 50,2 մ։ Համարենք, որ մոտոցիկլետն ամբողջ ընթացքում առաջ է շարժվում։
Որքա՞ն է մոտոցիկլետի արագությունը արագացմամբ 50,2 մ անցնելուց հետո։
Համարենք, որ շարժման սկզբնական ուղղությունը դրական ուղղությունն է։ Հայտնի են հետևյալ մեծություններրը.
v0=23,4 մ/վ (մոտոցիկլետի սկզբնական արագությունը)
a=3,20 մ վ2 (արագացումը բացասական է, քանի որ մոտոցիկլետը դանդաղեցնում է ընթացքը, իսկ մոտոցիկլետի շարժման ուղղությունը վերցվել է որպես դրական ուղղություն)
Δx=50,2 մ (ուզում ենք գտնել այն արագությունը, որը կունենա մոտոցիկլետը այսքան տեղափոխություն կատարելուց հետո)
Քանի որ t ժամանակամիջոցն անհայտ է, և չի պահանջվում այն որոշել, ապա կօգտվենք հորիզոնական ուղղության համար գրված շարժման չորրորդ՝ vx2=v0x2+2axΔx հավասարումից, որում t-ն ներառված չէ։
vx2=v0x2+2axΔx(նախ գրիր շարժման չորրորդ հավասարումը)
vx=±v0x2+2axΔx(հանրահաշվորեն որոշիր վերջնական արագությունը)
Նկատենք, որ քառակուսի արմատ հանելիս ստանում ես երկու պատասխան՝ դրական և բացասական։ Քանի որ մոտոցիկլետը շարժվելու է նույն ուղղությամբ, ինչ ուղղությամբ որ սկսել էր շարժումը (իսկ այդ ուղղությունը համարել ենք դրական), ապա կվերցնենք դրական արմատը՝ vx=+v0x2+2axΔx։
Այժմ կարող ենք տեղադրել արժեքները։ Կստանանք՝
vx=(23,4 մ/վ)2+2(3,20 մ վ2)(50,2 մ)(տեղադրիր հայտնի արժեքները)
vx=15,0 մ/վ(hաշվիր և տոնիր)

Ուզո՞ւմ ես միանալ խոսակցությանը։

Առայժմ հրապարակումներ չկան։
Անգլերեն հասկանո՞ւմ ես: Սեղմիր այստեղ և ավելի շատ քննարկումներ կգտնես «Քան» ակադեմիայի անգլերեն կայքում: